معيار و نشانه هاي اعتياد به قمار

كتابجه راهنماي تشخيص و آمار ناهنجاري هاي رواني،  اصلي ترين كتاب مرجع درباره طبقه بندي بيماري هاي رواني در آمريكا محسوب مي شود. براساس نوشته هاي اين كتابچه، اگر فردي در يك دوره ۱۲ ماهه يك يا چند مورد از اعلام زير را از خود نشان دهد مي توان گفت كه وي به قمار اعتياد دارد:

۱- نشگی – احساس نياز به قمار كردن با مبالغ بيشتر و بيشتر براي دست يافتن به هيجان و نشگی.

۲- خماری – احساس بي قراري و پرخاش گري در مواقعي كه تلاش مي كند تا كمتر قمار كند.

۳- ناتوانی- بارها تلاش كرده است تا خود را كنترل كند و كمتر قماركند يا اصولاً قمار را ترك كند اما هر بار با شكست روبرو شده و قمار را از سرگرفته است.

۴- وسوسه – همه فكر و ذكرش به قمار مشغول است. بي وقفه به اين فكر مي كند كه خاطرات مربوط به قمار را فراموش كند، برنامه ريزي براي قمار بعدي و فكر كردن به تهيه پول تا بتواند با آن قمار كند.

۵- گریز – اغلب در مواقعي قمار مي كند كه تشويش دارد – نااميد، احساس گناه، نگران، افسرده.

۶- نا معقول – وقایی مي باز دست از قمار بر نمي دارد بلكه به قمار ادامه مي دهد با اين باور كه دفعه آينده برنده خواهد شد.

۷- پیامد ها – روابط ، شغل  تحصيل و فرصت هاي خوب را به علت قمار به خطر انداخته يا از دست داده است.

۸- اتکا به دیگران – براي اينكه بتواند وضع نابسامان مالي خود را كه نتيجه باختن در قمار است سر و سامان دهد به گرفتن پول از اين و آن متوسل مي شود.